Stop 1: ET Jerky

📍 12600 US-93, Hiko, NV 89017 🌐 37.5284, -115.2186

Las Vegas naar Rachel is zo'n twee en een half uur rijden. We hadden net onze huurauto opgehaald bij het vliegveld, gooiden onze tassen achterin, en zetten koers richting de woestijn. Het plan was simpel: gewoon doorrijden naar ons hotel in Rachel. Maar vlak voordat we daar aankwamen, doken we een winkeltje in dat helemaal niet op de planning stond: ET Fresh Jerky.

Van buiten zag het eruit als niks bijzonders. Een gebouwtje midden in de kale woestijn, op het kruispunt van een paar wegen die verder nergens heen lijken te gaan. Maar wat we op dat moment niet wisten: dit winkeltje bestaat al sinds begin jaren 2000, en is voor werknemers van Area 51 een bekend punt. Hier worden ze namelijk elke dag om 17:00 opgehaald en afgezet, in een wit busje. Gewoon, hier. Aan de kant van de weg. Alsof het de normaalste zaak van de wereld is.

Binnen was het een en al jerky. Wanden vol, in smaken die je normaal niet naast elkaar zou verwachten — alligator, buffalo, kip, in elke gradatie van mild tot letterlijk Carolina Reaper-heet. Ertussen door een hoop Area 51-spullen, souvenirs, en — heel toepasselijk — ook gewoon "alien jerky" in het schap.

Ik vroeg de man achter de toonbank hoe het is om hier zo dicht bij Area 51 te wonen. Hij bleef vaag. Ontweek elke vraag die iets specifieks vroeg. Het enige wat hij losliet, was dat hij af en toe rare lichten in de lucht ziet. Meer kreeg ik er niet uit — en dat maakte me alleen maar nieuwsgieriger.

Dus besloten we niet meteen door te rijden. We parkeerden de auto en gingen rondvragen bij iedereen die daar toevallig was. En het rare is: bijna niemand twijfelde. De meeste mensen geloofden gewoon íets. Een aantal wist het zelfs honderd procent zeker — daarbinnen wordt iets achtergehouden, punt uit. Geen twijfel, geen "misschien". Gewoon zekerheid, van mensen die hier voor het eerst van hun leven stonden.

Of dat ook echt zo is, dat gaan we de komende twee dagen proberen uit te zoeken. Maar deze eerste stop, nog voordat we ook maar in Rachel waren aangekomen, maakte me nu al warm voor wat er nog ging komen.