Stop 3: Little A'Le'Inn

📍 9631 Old Mill St, Rachel, NV 89001 🌐 37.6468, -115.7459

Zes uur 's avonds kwamen we aan bij ons motel voor de nacht: de Little A'Le'Inn, midden in het piepkleine dorpje Rachel. En eerlijk? Het was meteen super sketchy. Er was helemaal niemand. Geen receptie, geen mens achter de balie. Onze sleutels zaten gewoon in een zakje, met onze naam erop, en we moesten onszelf inchecken. Geen mens te bekennen — behalve wijzelf, ergens in het donker starend naar een leeg gebouw.

Rachel zelf is al net zo bijzonder als het motel waar we sliepen. Nog geen vijftig inwoners. Ooit een mijnstadje, opgericht in 1973 voor werknemers van een wolfraam-mijn verderop. Toen die mijn dichtging, vertrok bijna iedereen. Wat overbleef, werd langzaam de plek waar UFO-jagers en believers elkaar troffen — met precies deze motel-bar als hun vaste ontmoetingspunt.

We maakten een rondje over het terrein en zagen maar één ander koppel dat hier verbleef. Verderop, bij het lokale tankstation, zo'n tweehonderd meter van het dorpje, raakten we meteen aan de praat met de caissière over Area 51. Ze bleef vaag, ging niet echt de diepte in — dus besloten we het gebied rond te rijden en andere locals te zoeken die wél wat wilden vertellen.

En toen vonden we iemand die weleens hele waardevolle informatie kon hebben: een postbezorger. Iemand die dagelijks pakketjes bezorgt in Rachel, en daarbij vaak langs Area 51 rijdt. Precies het soort persoon die alles ziet, maar nooit met iemand hoeft te praten erover.

Terug bij het motel bleek geluk aan onze kant te staan. Dat ene koppel dat we op het terrein waren tegengekomen — zij hadden zelf ooit iets vreemds in de lucht gezien, en hadden eigen apparatuur bij zich om de lucht 's nachts af te speuren. We regelden het, buiten beeld, om die avond met hen mee te gaan. Samen, met hun spullen, keken we uren naar de sterrenhemel boven Rachel, op zoek naar iets dat we niet konden verklaren.

Zagen we iets? Dat vertellen we verderop in de video. Maar tot het zover was, was dit vooral het moment om even stil te staan en alles wat we die dag hadden meegemaakt op een rijtje te zetten. In een motel waar je jezelf incheckt, in een dorpje met minder inwoners dan een schoolklas, wachtend op iets dat misschien nooit komt.